Do 12 kwietnia 2026 r. trwa nabór wniosków o stypendia dla rodzin, które opiekują się w domu dzieckiem w ciężkim stanie klinicznym. O stypendium z Programu Pomocy Dzieciom Stowarzyszenia SPES mogą ubiegać się rodziny, które są w trudnej sytuacji materialnej, deklarujące gotowość do wykorzystania własnych możliwości do pokonania trudności. Pomóż nam dotrzeć do najbardziej potrzebujących.

Dla kogo jest Stypendium SPES?

Program Pomocy Dzieciom jest adresowany do tych rodzin, które opiekują się w domu dzieckiem w ciężkim stanie klinicznym, znajdują się w trudnej sytuacji materialnej i chcą z pomocą stypendium Stowarzyszenia SPES trwale poprawić swoją sytuację życiową, dostrzegając własne możliwości radzenia sobie z trudnościami. 

Szczegółowe informacje o Programie Pomocy Dzieciom oraz zasadach rekrutacji, ubiegania się o pomoc, znajdują się na stronie: www.spes.org.pl/dla-dzieci

Wnioski przyjmujemy do 12 kwietnia 2026 roku. 

Poznaj naszych obecnych stypendystów i zobacz jak pomagamy.

WPŁACAM DARDrogi Czytelniku! Prosimy Cię o wpłatę kilkuzłotowej darowizny oraz przekazanie 1,5% podatku na sfinansowanie stypendiów przekazywanych przez nasze Stowarzyszenie dla dzieci w ciężkim stanie klinicznym. Dziękujemy!

Pomóż nam dotrzeć do najbardziej potrzebujących 

Chcemy pomóc tym, którzy ze swym cierpieniem i ogromnymi problemami pozostają osamotnieni, nie potrafią sami przebić się do opinii publicznej z apelem o pomoc. Tworzymy fundusz pomocy stypendialnej tak, aby zebrane środki rozdysponować wśród najbardziej potrzebujących. Informacje o stypendium SPES publikujemy także w mediach społecznościowych – polub i udostępnij treści. 

Dlaczego rodziny potrzebują pomocy?

Rodzina opiekująca się w domu dzieckiem w ciężkim stanie klinicznym doświadcza wielu trudności w związku z opieką. A koszty opieki często przewyższają możliwości finansowe rodziny. Respirator, ssak, koncentrator tlenu podtrzymują funkcje życiowe dziecka w ciężkim stanie klinicznym. Do tego leki, pieluchomajtki, środki pielęgnacyjne i odkażające, rehabilitacja. Najczęściej jedno z rodziców rezygnuje z pracy, by pełnić niemalże nieustanny dwudziestoczterogodzinny dyżur przy łóżku dziecka. Dziecko najczęściej nie chodzi, samodzielnie nie oddycha, nie połyka, nie mówi. Nie potrafi odkaszlnąć, dlatego trzeba być blisko, stale w gotowości, by odessać wydzielinę z górnych dróg oddechowych. Opiekę utrudniają bariery architektoniczne, tj. zamieszkiwanie na piętrze w budynku bez windy, łazienka niedostosowana do potrzeb dziecka. 

Taka jest codzienność wielu rodzin, opiekujących się dziećmi w ciężkim stanie klinicznym. Dla nich jest Program Pomocy Dzieciom. Chcemy dotrzeć do rodzin, które pozostają osamotnione w swoim wołaniu o pomoc, które często w skrajnie trudnych warunkach z wielkim oddaniem opiekują się ciężko chorymi dziećmi.